Ik waag me niet zo snel aan politieke stukken. Die categorieën moeten niet te vaak door elkaar lopen. Maar Geert Wilders begon: hij vond het nodig om ChristenUnie-voorman Gert-Jan Segers voor ‘nepchristen’ uit te maken. Nu Geert zich aan geloofsgesprekken waagt, waag ik me ook maar even aan een korte repliek. Briefje aan Geert, voor 0,29 op Blendle te lezen!
Zomergasten kijken, het blijft feest. Hadden we vorige week nog Abou Jahjah met een atheïstisch cabaret-fragment, nu was de uitgesproken atheïstische cabaretier Arjen Lubach te gast. Inspiratie te over voor een theoloog, hoewel het niveau van de gesprekken helaas te wensen overlaat.
Ik schreef weer een ‘brief van God’, nu dus aan Arjen Lubach. De toon is deze keer meer uitgestoken hand dan gestrekt been. Voor 0,69 te lezen op Blendle – en lees, voor al uw theologische mediakritiek, gelijk even de andere briefjes aan Theodor Holman en over dinoplaatjes. En de all time classic over Jeroen Pauw waarmee het allemaal begon.
Het was deze week weer feest: er was een rechtszaak over de Kerk van het Vliegend Spaghettimonster. De aartsbisschop van die kerk wil graag een vergiet als hoofddeksel dragen op zijn identiteitsbewijs, maar de rechter heeft nu besloten dat dit niet mag. Reden voor deze Dirk Jan Dijkstra uit Emmen om in hoger beroep te gaan. Welnu, we zullen zien.
Maar wacht even met het ophalen van je schouders en klik nog niet verder. Het gesprek over de grapjas met zijn vergiet is namelijk net iets serieuzer dan je zou verwachten. Ik zet hieronder kort op een rijtje wat de Kerk van het Vliegend Spaghettimonster precies is, waarom aartsbisschop Dijkstra dat vergiet zo belangrijk vindt en welk debat de ‘pastafari’ hiermee op gang willen brengen. Lees verder
Het kan allemaal wat laks zijn, het publieke debat over religie. Zo constateerde ik eerder al over Jeroen Pauw en Dimitri Verhulst. Gisteren was het ook weer feest, maar deze keer Abou Jahjah bij Zomergasten. Hij nam als fragment een religiekritische cabaretier mee die God als een soort Sinterklaas afschilderde en die stroman toen neerhaalde. Wat ik ervan vond? Lees het op Blendle.
Ik probeerde te stoppen met roken. Mijn oude ‘roken, begin er niet aan‘ artikel kun je hier nog lezen. Maar nu voegde ik (weer…) daad bij het woord en schreef ik me in voor een anti-rookcursus. Hoe meer ik naar de grote woorden luisterde, de mensen om me heen bekeek en cursusleider Hugo observeerde, hoe meer ik het gevoel kreeg dat ik… bij een evangelisatie-avond van de kerk beland was.
Het is een succesformule voor het veranderen van mensenlevens, de kerk. In de brieven van Paulus vind je zogezegd alle sleutels om te stoppen met roken. Voor al die sleutels en een geinige sfeeromschrijving van de cursus van Stichting Ik Stop Ermee kun je doorklikken naar Blendle.
Doet u even alsof hier een journalistiek verantwoorde inleiding staat. ‘In rap tempo veroverde Pokemon Go ons contintent’. Gevolgd door wat gemakzuchtig gegooglede achtergrondinformatie over het bedrijf Nintendo en de werkwijze van de app. Daarna sorteren we voor op het ‘ja maar’ waarbij we inzoomen op de ongepaste situering van de virtuele beestjes in het Holocaust-museum en op het treinspoor. Yeah! Hebben we dat ook weer gehad.
Een refo was deze week bang en boos. Bang en boos omdat zijn kerk een Charmander huisvest. En we kennen allemaal de waarschuwing van de profeten. Lees verder
Ik heb me de afgelopen tijd ondergedompeld in the Life of Pablo van Kanye West. Gaat het over Pablo Picasso? Over Pablo Escobar? Jawel, maar het is ook nog een gospelalbum over de apostel Paulus. Zegt Kanye zelf, dus het is waar. Meer lezen? Uitgebreide analyse op Lazarus Magazine. Gratis te lezen en ook leuk voor niet-fans.
Een christelijk initiatief vond het nodig om een website te starten met alternatieve ‘informatie’ over dinosauriërs. Dat ze op de ark van Noach meevoeren, bijvoorbeeld, en niet miljoenen jaren geleden leefden, maar tegelijk met de mensen. Een beetje verdrietig vond ik het allemaal, dus kwam er een vilein briefje. Lees het voor 29 cent op Blendle.
Het blad Woord en Dienst van deze maand ging over humor. Ik mocht een essay schrijven over de kracht van de lach in mijn leven, de werking van humor in de bijbel en toch ook wel een beetje de gevaren van gein en ironie in een maatschappij.
In z’n geheel te lezen op de website!
Na het succes van Gods eerste brief aan Parool-columnist Theodor Holman durfde die laatste het toch weer aan om venijnig uit te halen naar gelovigen. Theodor noemt christenen impliciet een gevaar voor de democratie en voor de vrijheid van meningsuiting. Eerst moest ik lachen, toen werd ik er moe van en tenslotte kreeg ik medelijden. Ik schreef maar weer een briefje namens God. Je kunt hem hier voor een luttele 29 cent op Blendle lezen.